May 20, 2020

Insecure dengan serba kekurangan

Aku sejenis mengadu bila tengah bengang pada beberapa orang yang aku rapat dalam hidup. Dulu masa zaman sekolah tak pandai nak cakap terus terang kat orang, perasaan yang aku alami (sekarang pon still tak pandai sangat sebenarnya) pastu tulis kat blog acah ber-speaking dengan harapan orang yang baca tu memahami apa masalah dialami aku sebenarnya. Last-last orang ingat aku carut dia. Salah faham. Haaa speaking la lagi sampai maksud pun tak sampai. Tercyduk sis. Macam mana la jadi manusia entah aku dulu (sekarang pun masih tertanya).



Tak boleh la nak minta aku tak marah bila ada waktunya situasi tu memang buat aku jadi marah sebab realitinya aku memang pemarah cuma sekarang dah kurang apinya. Ada waktu aku matang (sangat. ye la tu sis), ada waktu aku kebudakan sikit. Especially dengan orang yang aku rapattt. Kadang aku lost sense jugak. Aku akan cari someone yang boleh bawa aku berpatah balik ke jalan kebenaran (gituh!) Dalam setahun at least akan ada liku waktu aku down teruk. 

Waktu happy, gembira, suka, aku memang tunjuk cumanya terserlah atau orang perasan ke tak. Kadang terlalu gembira gelak tak ingat dunia sampai sakit perut.

Ada waktunya jugak aku sembunyi apa aku rasa sebab insecure dengan apa yang orang interpret perasaan aku waktu tu.

Insecure aku ni kadang tak nak orang nampak betapa tak sempurnanya aku ni sebab dapat rasa orang expect yang tinggi dari aku as someone yang lemah lebut sepanjang masa, tenang tak pernah melatah, ayu ayu putu ayuu, senyum selalu, pandai itu ini. Kenapa aku dapat rasa macam tu? Sebab orangorang ni yang expectation tinggi dari aku ni adalah orang yang aku mula nak rapat, tunjuk apa yang diaorang harapkan dari aku.

Sebab tu ada yang aku baru rapat tibatiba buat keputusan tak nak rapat dah sambil serah sebab yang tak masuk akal buat aku rasa kecewa ya amattt. Kau ingat aku takut ke nak rapat dengan orang lain lepastu? Of course la ya. Bedebah.


So apa kesimpulannya? Entah. Nak update something kat blog ni. Dah bebel pastu tak reti nak bagi petutup. Tidur je lah bulan puasa ni. Rajin awak baca bebelan saya ni. Terima kasih ye. 
Selamat berpuasaa.

No comments:

Kesedihan tertangguh sesaat

Banyak kali nak karang tapi mesti tak terkarang pun. Tahu tahu dah 2026. Tahu tahu dah puasa and dah nak raya.  No one can fit our shoes sel...